Kleine verhalen uit een grote wereld

Een lang weekend na een heel drukke periode op het werk. Tijd om alles een beetje trager te doen. Ideaal om een klein dorpje in de zuidelijke Vrijstaat te verkennen: Philippolis. Op de website van het stadje las ik “’n Dorp wat diep in jou siel inkruip. Dis waar bure nog vriende is. Waar die gemeenskap na mekaar omsien. ’n Plek waar jy weer jou eie hartklop kan hoor, maar ook die hartklop van eeue gelede…” Wanneer we er direct na de middag aankomen, is de zaterdagnamiddaglethargie al over het dorp neergedaald. Gelukkig kunnen we in Ko-Ma-In (huisnyverheid) nog een hapje eten. Nadat wij afgerekend hebben, gaan de deuren op slot. We verkennen het dorp, genietend van de warmte van de zon na de koude ochtend. De website spreekt over een culturele route langs een aantal historische gebouwen. We zien ze allemaal, maar we kunnen niets bezoeken. Dit dorp slaapt. Philippolis werd gesticht in 1823 door de London Missionary Society, zendelingen die vooral werkten met de lokale bevolki...

Witte donderdag. Morgen is het Goede Vrijdag. Dat is hier een vrije dag. Misschien wel de belangrijkste feestdag van het land. Op Goede Vrijdag is alles dicht: musea, winkels, … Het land staat even totaal stil. Het paasweekend is een echt familieweekend. Mensen reizen kriskras door het land om bij familie op bezoek te gaan. Daar komt nog eens bij dat de Zion Christian Church tijdens dit weekend een massabijeenkomst heeft in de provincie Limpopo. Tot 4 miljoen mensen trekken op bedevaart. De wegen zitten dus vol en volgende week dinsdag zullen de trieste statistieken bekendgemaakt worden: hoeveel aanrijdingen waren er, hoeveel verkeersdoden vielen er, hoeveel gewonden zijn er? De dodentol van dit weekend ligt hoger dan in andere weekends. Dat komt niet alleen doordat er veel mensen onderweg zijn, maar ook omdat er excessief gedronken wordt. Klinieken en eerste hulpposten worden vanaf zaterdag overspoeld met mensen met alcoholintoxicatie en slachtoffers van vechtpartijen, mense...

Foto: epa (via De Standaard) Vandaag is de dag waar heel Zuid-Afrika al een tijd naar uitkijkt. Vandaag wordt de State of the Nation gehouden. Er werd al de hele week gespeculeerd over de vraag of de parlementsleden van de partij Economic Freedom Fighters (EFF) de ceremonie zouden verstoren. Het feit dat de president al meer dan een jaar niet in het parlement is gekomen om vragen te beantwoorden, heeft veel wrevel gezaaid. Tijd dus om de TV aan te zetten. Met veel ceremonieel, tromgeroffel, paarden, soldaten enzovoort werd de aankomst van de president aangekondigd. Een omgebouwd minbusje, een beetje zoals de pope mobiel, reed hem voor. Onder luid applaus stapte hij het parlement binnen. Daar kondigde de parlementsvoorzitter de president aan. Maar voor die kon beginnen, vroeg een parlementslid het woord: “Madam speaker, onze gsms hebben geen signaal. Kunt u laten nagaan wie ons signaal blokkeert, want onze rechten i.v.m. informatieverstrekking zijn in het gedrang.” En dan de ...

Het is een automatisme. Thuiskomen van het werk en voor je binnengaat even de postbus controleren. De oogst is in dit digitale tijdperk eigenlijk meestal beperkt tot een factuur of een bericht van de bank. Dat is nu niet anders. Twee brieven. De publieke omroep maant me aan om mijn kijk- en luistergeld te betalen. Gek, denk ik, dat deed ik al een maand geleden. Maar dan valt mijn blik op de factuurdatum. Begin december 2014. De tweede brief is een factuur voor telefonie en internet voor de periode november-december. Ook een beetje laat. Er was een staking bij de Zuid-Afrikaanse post vorig jaar. Stakingen zijn hier zelden beperkt tot een dag of week. Als hier gestaakt wordt, dan zal iedereen het geweten hebben. Van augustus tot eind november werd er bijna geen post bezorgd. Ik kwam er pas achter toen ik mijn maandelijkse facturen al een paar maand niet meer kreeg en dus een aantal betalingen uit het oog was verloren. Plots besefte ik ook waarom de pakjes die verschillende mensen...

België bereidt zich voor op een elektriciteitstekort. Het afschakelplan deed het nodige stof opwaaien. Eerder deze week probeerden een heel aantal gezinnen in België om tijdens een beperkte periode veel minder energie te gebruiken. We zagen kaarsjes en om warm te blijven werd er een dekentje bijgehaald. Alsof de temperatuur in een goed geïsoleerd huis na anderhalf uur onder de comforttemperatuur zou zakken… Al die Belgische plannen, al dat voorbereiden voor de dag-wanneer-we moeten-afschakelen zijn een beetje grappig. Het zijn natuurlijk ook vijgen na Pasen. Plannen hadden eerder gemaakt moeten worden. Zuid-Afrikanen vinden het schokkend als ze horen dat we in België binnenkort ook regio’s afschakelen. Een eerste wereldland! Hier in Zuid-Afrika zitten we af en toe zonder stroom. Tijdens de zomer is dat meestal het gevolg van een hevig onweer. Een paar stevige blikseminslagen en lap, we zitten weer in het donker. Een aantal jaren terug was het probleem veel groter. Door slecht...

De temperatuur was al dagen boven de 30 graden. De wolkten pakten de voorbije weken af en toe bijeen en iedereen hield die vol verwachting in de gaten. Daar zou toch wel regen inzitten? Maar neen, meer dan een paar druppels vielen er tot nu toe niet uit. Onweer wel, bliksemschichten en donderslagen. Als gevolg daarvan zaten we vorige week een aantal uren zonder elektriciteit. Een harde wind waaide het zand door kieren en gaten binnen. Maar het bleef droog. Kurkdroog. In het weerbericht werd gewaarschuwd voor brandgevaar in het binnenland, in de Free State vooral. Enorme droogte en bliksem is een gevaarlijke combinatie. En dan gisteren eindelijk een buitje. Motregen eerst, later wat meer. En uiteindelijk begon het dan echt te regenen, gestaag, uren aan een stuk. Fantastisch. Ja, ik zou de was niet buiten kunnen drogen en ik kon ook niet met de fiets naar de winkel, of gaan zwemmen. De lucht was ongelooflijk eentonig grijs met een belofte aan eindeloze regen. Maar ik was blij. De...

Op de bergen in Lesotho liggen er pakken sneeuw. In Bloemfontein waait een ijskoude wind. Het werd vandaag niet warmer dan 10 graden en nu de zon onder is, zakt de temperatuur pijlsnel. Dat is buiten. We zitten binnen in de kerk van de parochie Uitsig. Ons koor doet mee aan het “Botshabelo Koorfees”. Uitsig-Botshabelo Een aantal koren zullen optreden ten voordele van jeugdkampen van de zusterparochie in Botshabelo. Botshabelo, of “toevluchtsoord”, is een zwarte nederzetting opgericht tijdens apartheid, 45 km ten oosten van Bloemfontein. Het heeft ongeveer 1 miljoen inwoners (de schattingen lopen uiteen), bijna allemaal Sesotho sprekend. Het is een arm gebied met een enorme werkloosheid. Maar ook in de parochie NG Uitsig is er veel armoede en werkloosheid. Koordemocratie Na een optreden van een cellokwartet is het ons beurt. We stellen ons op en zingen de eerste liederen van ons programma. Na ons komt het Uitsig koor aan bod. Het contrast kan niet groter zijn. Een tien...