Kleine verhalen uit een grote wereld

Op de bergen in Lesotho liggen er pakken sneeuw. In Bloemfontein waait een ijskoude wind. Het werd vandaag niet warmer dan 10 graden en nu de zon onder is, zakt de temperatuur pijlsnel. Dat is buiten. We zitten binnen in de kerk van de parochie Uitsig. Ons koor doet mee aan het “Botshabelo Koorfees”. Uitsig-Botshabelo Een aantal koren zullen optreden ten voordele van jeugdkampen van de zusterparochie in Botshabelo. Botshabelo, of “toevluchtsoord”, is een zwarte nederzetting opgericht tijdens apartheid, 45 km ten oosten van Bloemfontein. Het heeft ongeveer 1 miljoen inwoners (de schattingen lopen uiteen), bijna allemaal Sesotho sprekend. Het is een arm gebied met een enorme werkloosheid. Maar ook in de parochie NG Uitsig is er veel armoede en werkloosheid. Koordemocratie Na een optreden van een cellokwartet is het ons beurt. We stellen ons op en zingen de eerste liederen van ons programma. Na ons komt het Uitsig koor aan bod. Het contrast kan niet groter zijn. Een tien...

Ik was even in België. Van het Zuiden naar het Noorden. Van winter naar zomer. Mijn vakantie was kort, maar het genieten daarom niet minder. Genieten Van het lekkere brood. De geur van een bakkerij. Van de wafels. Van de noordzeegarnalen. Daar kan geen andere garnaal aan tippen. Hemels. Van frietkotfrietjes eten op een bankje in het park. Van asperges. Hemels. Van het fietsen. Kinderen op daguitstap met de klas. Op de fiets. Fietspaden, fietssluizen, fietsrekken. Van de vrijheid. Het is veilig genoeg om na middernacht nog op straat te zijn, te stappen, te fietsen. Van de gezellige restaurantjes en cafeetjes. Van de vrijheid 2. Je kan in België met een rokje de fiets op. Van de lange avonden. Om half elf ’s avonds kan je nog buiten een tekst lezen. Wel verwarrend als het normaalgezien al rond zes donker is. Van het groen. België is zo groen. Bomen, gras, struiken. Het schreeuwt allemaal zomer. Van de bloemen. Op straat, in parken, in tuinen. Overal zijn er b...

Volgens het Wereld Economisch Forum (WEF) is het wetenschap- en wiskundeonderwijs van Zuid-Afrika het slechtste van de wereld. Niet alle landen worden opgenomen in de lijst, maar Zuid-Afrika komt na landen als Nigeria, Zimbabwe en Kenia. Mengsels Het nieuws veroorzaakte hier deining. De regering zegt dat de lijst niet gebaseerd is op harde feiten en dat het helemaal niet zo erg gesteld is. Feit blijft dat het wiskundeonderricht van Zuid-Afrika zwak is, dat hebben vele onderzoeken al bewezen. Bij een onderzoek van SACMEQ in 2007 bleek dat maar 1/3 van de wiskundeleerkrachten van het zesde leerjaar de volgende vraag konden beantwoorden: “Enni maakt een verfmegsel. Ze mixt 5l rode verf met 2l gele en 2l blauwe verf. Wat is de verhouding van de rode verf tot het volledige mengsel? a) 5:2; b) 5:4; c) 5:9; d) 9:4. Het is een vraag uit het curriculum van het zesde leerjaar. Allen daarheen Onlangs gingen we op bezoek in een basisschool in Thabong, de township van Welkom. Dat l...

Ik heb een vrije dag vandaag, want het is verkiezingsdag. Zuid-Afrikanen trekken naar de stembus om het nieuwe parlement te kiezen. Het zijn de vijfde democratische verkiezingen in dit land. Het is een totaal andere ervaring dan verkiezingen in België. De uitslag ligt eigenlijk al op voorhand vast. Het ANC zal de meerderheid halen, dat is zeker. De vraag is alleen of en hoeveel stemmen ze zullen verliezen. En hoe de oppositiepartijen het zullen doen. Agang, de partij opgericht door Mamphela Ramphele, de partner van de vermoorde Steve Biko, zal wellicht niet echt een verschil maken. The Democratic Alliance (DA), een partij die zichzelf multi-racial noemt, maar toch nog vaak als blanke partij wordt gezien, heeft een goede kans om te groeien. Het is afwachten hoeveel stemmen de Economic Freedom Fighters (EFF), geleid door voormalig ANC jeugdligaleider Julius Malema, zal halen. Malema’s discours is ontzettend populair bij de allerarmsten. Dat hij betrokken is bij belastingsontduiki...

Ik zou eerst een ander verhaal schrijven voor deze blog. Er was een idee; ik nam ook al de foto’s. Met mijn mobieltje. Maar dat werd onmiddellijk daarna gestolen. Het moest wellicht eens gebeuren. Tot nu toe was ik ontsnapt aan enige vorm van criminaliteit in Zuid-Afrika. Tot zondagmiddag. Toen werd mijn mobieltje dus uit mijn tas gestolen terwijl ik aan het zwemmen was. Uiteraard merkte ik het pas nadien. Wat doe je dan? Aangifte doen bij de politie? Ik woon vlak bij een politiekantoor. Ik fietste erheen. Het eerste politiekantoor Ik vertelde de agent van wacht waarom ik er was. Hij nam een pen en liet me het hele verhaal vertellen. Intussen noteerde hij alles tergend langzaam in een soort logboek. “Dus je GSM is zoek geraakt,” concludeerde hij –nog steeds in slow motion- uiteindelijk. “Neen,” zei ik, “hij is gestolen.” “Ja, maar je hebt het niet zien gebeuren.” Neen, ik zag het niet gebeuren, maar toen ik mijn eigen nummer belde, kreeg ik dadelijk het antwoordapparaat. ...

Op de website van deze krant zag ik dat het schitterend lenteweer was in België. Hoera. Daar zal iedereen wel van genoten hebben. Ik was de voorbije maanden in België en al na één dag grijsheid had ik er al genoeg van. Maar het veranderde niet. De grijsheid hield aan. Terug in Zuid-Afrika was het genieten van de zon, het licht. Het is hier zomer, al loopt die naar zijn eind. In dit deel van Zuid-Afrika regent het voornamelijk tijdens de zomermaanden. Dat gebeurt tijdens zware onweerstormen. De regen valt dan met bakken uit de lucht. Als het al regent. In Gauteng en Mpumalanga was er de laatste tijd zoveel regen dat er heel wat overstromingen waren. Hier in de Free State blijft het eerder droog. Veel gerommel, maar weinig regen. Vandaag was het weer zover. De wolken pakten samen in wat een mooie regenbui beloofde te worden. Maar meer dan vijf druppels vielen er uiteindelijk niet uit. Ik was op weg met de fiets. We zouden met een paar mensen in een park picknicken. Na een stevi...

Het is een term die je vaak hoort als je in Zuid-Afrika bent. Het verwijst naar het Zuid-Afrika na apartheid, na de eerste democratische verkiezingen in 1994. We zijn bijna 20 jaar verder en dat het niet (altijd) van een leien dakje gaat, is erg duidelijk. Maar onlangs kon ik echt het nieuwe Zuid-Afrika ervaren. Een werkplek waar blank, zwart, kleurling en Indiër duidelijk samenwerken. Voor mij is het nog steeds een beetje schokkend om mensen in deze categorieën in te delen. Het gebruik stamt uit de apartheidstijd. Ook nu nog worden mensen ingedeeld op basis van deze vier groepen. Ik heb zelf ook al formulieren ingevuld waar naar mijn ras werd gevraagd. Men zegt dat de data nodig zijn om statistieken bij te kunnen houden, om quota te halen, etc. Ik was een paar weken geleden een tijd in het ziekenhuis. Op de dienst intensieve zorgen werken mensen van alle kleuren. En het was duidelijk dat er werd samengewerkt. ’s Ochtends en ’s avonds wisselde de ploeg en de hoofdver...